میان سینه هایت دوخت /پیراهنم سرخ
تک تیراندازی به نشانه گرفت دست هایم
تصویرت کوتاه
پی در پی می گذری میان چشمانم منقطع
دریا در انتها آسمان را گرفت
با هم دو لب گشود:
ماهیانم شنایم کردند خورشید صدقه گردم شد هزار وسیصد وشصت بار
آونگ صدایت با پرده یگوشم نواخت
زبانم فراتر نمی رود بگوید :
خدا دوستت را دارم
شاید...
خیابان بر ماشین را می داد
شب بر بالین دختر جا
راننده در
کمر
کش می زد
وقتی ویلچر دُر می گشت
موتوری بر سیب می گازید
ارزانی چه گران شد
بر تختی که خواب بود
می شود میله لنگت را در چرخ هایم لنگ نزنی؟
پس بکش بیرون
نان خشکیده سیاست داد پدر به سگ
سق می زد ولگرد
یتیمی در دم شراب شد
به گزارش پدر رای اعدام سر کشید
جدال سر دوتیم یونیسف گرفت
بر ده ام مزین فرش شد قرمز
برده ام در قایق
گاو ماه تاب می کشد بر ما
خر اره
قایق را شن بوسه زد
ریشه در کف فرو خورد
ساعت دوازده بار روی دو با ندا خواند
مرغابی دست در دامان دربست
مهروآب شمشیر باز کرد
بالا
آمد پایین
پایین آمد بالا
لیفتراک شلوار کشید
زن روزنامه بر دیوار باد
